Zoals velen van ons was mijn jeugd niet rozengeur en maneschijn.
Mijn vader is een alcoholist en mijn moeder was depressief en had   epileptische  aanvallen . Mijn moeder had zelf verschillende onverwerkte trauma’s , misbruik, op tienerleeftijd poging zelfmoord, verlies van haar vader op jonge leeftijd  en andere waarover ze nooit vertelde. Mijn vader had ook trauma’s , kwam uit een traditionele Italiaanse familie , heeft narcisme en is manipulatief. We , zijn dochters , leefde vaak in angst , in een isolement . Volgens mijn vader is de enige rol van vrouwen de aanrecht en kinderen baren. Ik was een echte moederskindje , samen met mijn zus van drie jaar ouder . De jaren dat ze leefde heeft mijn moeder een hele grote rol gespeeld. Ze voelde mij en me zus feilloos aan en zorgde voor input  voor  mijn creatief denken. Ik las graag sprookjes en verhalen met altijd een magische ondertoon. Als kleuter kleurde ik elk wit papiertje en deze passie voor tekenen is  mijn Passie. Als kind zijnde leefde ik in mijn eigen bubbeltje, mijn moeder liet  dat toe , aangezien ik hoog sensitief ben en dus toen al vaak het lijden, verdriet en andere emoties overnam. Toen ze plotseling overleed,  ik was achttien  ,is mijn wereld ingestort. Pas toen ikzelf twee jonge kinderen had   begon ik na te denken over de trauma-s die ik opgelopen had. Ik woonde destijds in Italië, in een kleine dorpje. Ik had weinig vriendinnen en kon  moeilijk aansluiting vinden bij de andere moeders, ze leken in mijn ogen oppervlakkig en zeer materialistisch ingesteld. Het ging voornamelijk dat hun kinderen representatief er goed, stijlvol uitzagen en dat de feestjes in thema waren met de mode van dat moment. Ik en mijn echtgenoot voelde ons soms ware aliens , omdat het mooiste en belangrijkste voor ons was dat onze zonen een fijne zorgeloze jeugd konden hebben.  Ik begreep dat mijn echtgenoot de zwarte schaap was van zijn familie en dat daar heftige trauma s onderlagen. Zijn kijk op de wereld is een open minded en out of the box . En dat we samen deze patronen konden verbreken , en spirituele groei is de key om deze patronen door te breken.   Ik ben me gaan verdiepen in mijn gevoelens en ik vroeg me vaak af waarom deze ellendige situaties ons overkwamen. Heb heel lang gezocht naar het juiste antwoord , die werd   ons op verschillende momenten gegeven, aangereikt door lieve mensen.   Ik besefte dat we door de trauma’s beïnvloed worden, keuzes maken en uit je comfortzone stappen is dan bijna onmogelijk. Maar ik wenste niet te leven als “gevoelloos”. Dat is geen makkelijk proces, ik ben toen in mijn  verleden gaan graven en ik heb verschillende zaadjes  geplant en ben deze elke dag gaan verzorgen zodat er ruimte en  groei kon komen . Dat is iets wat ik nu nog steeds doe. Het verleden heeft me gevormd , maar door akelige momenten kan ik me hervormen naar een nieuwe Ik, en ik die dicht bij haar zelf staat. De negativiteit transformeren naar positiviteit. Met het aanvoelen van anderen en het door krijgen van antwoorden, kan ik anderen verder helpen op hun pad. Ik zie mezelf als een klokken maker, ik sleutel hier en daar wat aan schroefjes , moertjes en rad  zodat uw eigen klokje weer gaat draaien.