Insieme, together

Wat is het toch een kleine wereld. Ik , net zoals velen onder ons, ben aan het genieten van al die sneeuw en heldere lucht en wondervolle maan en zonnige zon. Maar toen kwam er een gedachten langs. We zeggen dat het een kleine wereld is , maar dat is helaas niet waar. Als ik nu kijk naar mijn straat ken ik 3 gezinnen , mijn naaste buren. De andere familie leven naast ons, maar ik ken ze niet. We weten niet hoe de anderen denken en voelen. Het enige dat we kunnen doen is inschatten dat er geleefd wordt zoals wijzelf leven.

Ikzelf leef met mijn eigen kwetsbaarheid tonend. Lange tijd deed ik dat niet omdat kwetsbaarheid hetzelfde is als altijd naakt zijn. Maar ik geloof in Liefde, goedheid , aardig zijn voor elkander. En dat kan als je jezelf open stelt ,dus je innerlijke gevoelens laat weerspiegelen. Dat betekent wel dat ikzelf verantwoordelijk ben voor mijn gevoelens en wanneer ik deze toon, niet ieder daar altijd begrip voor heeft. Maar de meeste dierbare weten ook hoe ik in mekaar zit. Die deinen of schrikken niet terug als mijn ogen tranen of als ik zomaar uit het niets ze omhelst. Of als ik samen hardop kan zingen en keihard samen mogen lachen en of giechelen, uitten wat ik op dat moment voel.

Vanuit dat ik ,samen met anderen worden we een wij . Dan kunnen en mogen wij in onze kracht staan en deze bundelen, versterken, verstrengelen zodat de Wereld opnieuw gecreëerd zal worden.