Trauma

Goede Zondag lieverds, het is een rare moeilijke maar oh zo mooie tijd waarin we leven. Alles komt aan het Licht, dat zien we en lezen we over al die ellende op onze mooie wereld gaia. Het lijkt wel of er geen einde aankomt! Op de trommels worden niet de muziek, frequenties van verbondenheid, liefde gespeeld, maar het lied over de oorlog en pijn, haat!!!!!

Ikzelf zou liegen als ik aan jullie vertelde dat ik niet of nooit in deze negatieve flow zit. Zeker herken ik de emoties van jaloezie, boosheid en woede. En mijn reactie op mijn triggers zijn niet altijd plausibel, rationeel. De vraag die ik nu aan mezelf aan het stellen ben: is wat voor trauma, gebeurtenis ligt hier onder? Dat is graven in mijn wezen, kijken waar het rode draadje helemaal opgeknoopt is, Ik heb al wat stukjes kunnen en mogen losknopen maar ik kan nog niet bij de kern, nee ik ben er nog lang Niet. Ik geef de moed niet op en met goede tips en raad kom ik er zeker weer uit! En zeker met de steun van mijn geliefden, die zijn er altijd voor mij, staan klaar, met liefdevolle preken, hier heb ik trouwens mijn roze bril weer eens op.

Het is meer een verhitte woordenwisseling dan liefdevolle preken, maar de intentie die erachter ligt is goed. Dat waardeer ik enorm, ben ik elke dag dankbaar, dankbaar voor de input die ik mag ontvangen, zodat ik kan doorgroeien. Het leven is niet gemakkelijk, maar het zijn mijn levenslessen, en ik zou nooit meer terug willen naar die tijd waarin ik alle gevoelens had buitengesloten. Ook al voelt mijn hart soms of dat deze doorboord wordt, dat mijn wezen vol met donkere duistere gaten zitten, maar ik zie ze nu en ik voel deze, en probeer met gouden draad deze op te vullen. Dat gaat niet van een dag op de andere, dit kan nog wel lang duren, maar ik heb geduld. Net zoals Penelope van Odyssee van Homerus, weef ik mijn Verleden/ Leven op mijn weeftouw en trek deze weer uit, om te kijken waar het mis ging/gaat en weer op te vullen met fantastische kleuren!