Wind

Hallo lieverds en goede Zon, zonnige dag. Gisteren was ik weer op en ten top mezelf, heerlijk en eerlijk mijn ding mogen doen bij de cacaomeditatie. Veel heel veel mogen geven vanuit mijn Hart en ook heel veel mogen ontvangen. Als ik dan zo een hele dag bezig ben , is er weinig ruimte voor mezelf. Dat is er wel voor mij, vandaag. Vandaag staat de tijd stil en de wind blaast door mijn haren...... Het lift me op , de zon verwarmt me en tovert een glimlach op mijn gezicht. Voel vandaag eenvoud en rust, op de wind drijven gelukkige en verdrietige wolkjes over mij heen. Ik laat het zachtjes toe. Heel langzaam vullen mijn ogen zich met tranen , en langzaam lopen ze over. Het is een stille overgave. Niet luidruchtig , maar rustig . Met veel Liefde en Pijn in mijn hart, het klopt ritmisch mee op de deunen van Hotel California.............

Zijn wij niet zo nu en dan de liftster van het Liedje , of diegene die meegaat naar het Hotel. Zulke mensen zijn onze dierbare, ze laten ons zo veel Zien , ook de Demons die in ons leven en wij horen te doden, maar hoe doe je dat?? Misschien een ellenlange monoloog, soms het opzoeken van verdoving, of je demon omarmen en langzaam de transformatie samen aan te gaan!!!

En dan deze verhalen te vertellen , te delen , zonder schaamte en achterliggende Angsten , wat ja wij zijn toch allemaal mensen , en in onze Mensheid zit Liefde en Kennis , Begrip en Ondersteuning .