Gebroken vleugels

tranen vloeien over mijn wangen , ik denk aan mijn tante. Ze heeft haar man net verloren en ik huil met haar mee. Deze tante en oom hebben een special plek in mijn hart. Tijdens mijn turbulente jeugd waren ze een baken van rust en vreugde voor me . Ook al kon ik ze niet verstaan, ze begrepen me feilloos. Ze waren er voor me , gaven me hoop en liefde. Liefde waar ik als peuter, kleuter en jong meisje zo erg naar hunkerde, ik werd door ze gezien en gehoord. Mijn oom vroeg me wat ik van zijn schilderijen vond, wist dat ik tekende en mijn tante had altijd een nieuwe schetsboek met n kleurpotloden klaarliggen , de tranen houden niet op . Ze komen om het kleine meisje in me te troosten . Wat heeft Zij geleden , wat voelde ze veel pijn ....... .

Ik moest alles daar laten , de vreugde , de warmte en weer terug naar Nederland gaan, de vakantie was voorbij! Door deze ervaring weet ik dat er nog een taal bestaat , een taal die niet wordt gesproken . Dat is onze energie , die zend signalen uit , frequenties niet hoorbaar aan onze oren, maar onze Zielen pikken dat op .